Tematyka identyfikacji wizualnej w komunikacji rynkowej obejmuje sporo elementów, które funkcjonują oprócz kanałami cyfrowymi i nie są związane wprost z reklamą w mediach. W przestrzeni publicznej oraz w relacjach zawodowych od wielu lat teraźniejsze są przedmioty użytkowe i symboliczne, które pełnią funkcję nośników informacji o marce, wydarzeniu lub inicjatywie. Ich rola nie polega jedynie na przekazie wizualnym, lecz także na budowaniu skojarzeń kulturowych i społecznych, które zmieniają się wraz z trendami oraz oczekiwaniami odbiorców.
Analiza takich rozwiązań na prawdę bardzo często uwzględnia kontekst psychologiczny, sposób odbioru znaków graficznych oraz znaczenie powtarzalności motywów w powszechnym otoczeniu.
W tej dziedzinie mieszczą się różnego rodzaju gadżety firmowe z logo, które ukazują się w pracy, podczas spotkań branżowych, konferencji czy wydarzeń edukacyjnych. Przedmioty te bywają interpretowane jako szczegół komunikacji wizualnej, a nie jako forma bezpośredniego przekazu sprzedażowego. Z perspektywy badań nad marketingiem i socjologią konsumpcji istotne jest to, że takie rozwiązania funkcjonują w przestrzeni użytkownika przez dłuższy czas, co odznacza je od przekazów jednorazowych. Znaczenie mają tutaj materiały, metoda, trwałość oraz zgodność z aktualnymi standardami estetycznymi, które wpływają na sposób postrzegania samego symbolu graficznego.
Odrębną grupę stanowią maskotki reklamowe z logo, które na prawdę bardzo często analizowane są w kontekście komunikacji wizualnej skierowanej do szerokiego grona odbiorców. Ich obecność bywa zauważalna na wydarzeniach publicznych, w przestrzeniach wspólnych lub jako detal identyfikacji akcji informacyjnych. Maskotki jako obiekty kulturowe mają długą historię i są przedmiotem zainteresowania badaczy zajmujących się symboliką a także wpływem form antropomorficznych na odbiór przekazu. W tym ujęciu ważne jest nie samo wykorzystanie takiego przedmiotu, lecz znaczenie, jakie przypisują mu różne grupy społeczne.
Z punktu widzenia treści informacyjnych ważne jest rozróżnienie między opisem zjawiska a oceną jego skuteczności czy zasadności. Przedmioty oznaczone znakami graficznymi funkcjonują jako detal większego systemu komunikacji i nie istnieją w oderwaniu od kontekstu społecznego, kulturowego a także prawnego. Ich obecność w sąsiedztwie może być analizowana pod kątem trendów, historii wzornictwa albo zmian w sposobach przekazywania informacji, bez konieczności przypisywania im wartości promocyjnych. Takie neutralne ujęcie daje możliwość skupić się na faktach i mechanizmach, które kształtują współczesne formy komunikacji wizualnej.
Zobacz również: misie reklamowe.
