Prace związane z odprowadzaniem ścieków zaczynają się zwykle od określenia miejsc, w których będą znajdować się urządzenia sanitarne a także którędy zostaną poprowadzone przewody. Dopiero w późniejszym czasie można wycenić, jakie elementy przydadzą się do utworzenia całego układu. W tym zakresie akcesoria kanalizacyjne pełnią różnorodne funkcje.
Służą między innymi do łączenia rur, wykonywania rozgałęzień, zmiany kierunku albo dopasowania przewodów o innych średnicach. W praktyce nie wszystkie elementy można używać zamiennie. Powinno się sprawdzić ich wymiary i użycie, oraz materiał, z którego zostały zrobione. Szczególnej sugestie wymagają miejsca, gdzie kilka przewodów łączy się w jeden odcinek. Niewłaściwe rozmieszczenie takich połączeń może w przyszłości utrudniać dostęp do instalacji. Z tego powodu przed rozpoczęciem montażu bardzo dobrze jest rozważyć cały przebieg rur, zamiast dobierać kolejne części dopiero podczas prac.
Istotnym etapem jest wyznaczenie poziomów, zwłaszcza gdy przewody będą prowadzone w podłodze albo w gruncie. Budowa kanalizacji wymaga zachowania określonych parametrów przewodów, a ich położenie powinno odpowiadać przyjętemu projektowi i warunkom występującym na danym terenie. Przy kanalizacji zewnętrznej należy uwzględnić w głównej mierze głębokość wykopu, rodzaj podłoża a także sposób wykonania zasypki. Rury ułożone na nierównym podłożu mogą z czasem przemienić własne położenie, dlatego przygotowanie dna wykopu jest częścią prac, której nie warto traktować jako mało istotnego etapu. W przypadku dłuższych odcinków znaczenie moraz sposobność stworzenia odpowiednich punktów kontrolnych. Przy zmianie trasy przewodu trzeba natomiast zwrócić uwagę na liczbę i rodzaj użytych kształtek. Każde kolano, rozgałęzienie czy redukcja wpływa na układ instalacji, dlatego ich rozmieszczenie powinno wynikać z rzeczywistych potrzeb, a nie tylko z wygody montażu.
Wewnątrz budynku uwagę zwraca się też na sposób prowadzenia przewodów w miejscach, gdzie później wynajdą się zabudowy, szafki lub inne elementy wyposażenia. W trakcie wykonywania instalacji przestrzeń jest zazwyczaj łatwo dostępna, natomiast po zakończeniu remontu sytuacja zmienia się całkowicie. Dostęp do połączenia znajdującego się pod posadzką może być bardzo ograniczony, analogicznie jak do przewodu ukrytego za stałą zabudową. Dlatego już podczas montażu warto określić, które miejsca mogą wymagać późniejszej sprawdzeniu. W zależności od układu używa się w tym celu elementy umożliwiające dostęp do przewodu, a ich położenie powinno pozwalać na rzeczywiste przeznaczenie. Częstym uchybieniem jest pozostawienie punktu rewizyjnego w miejscu, do którego po wykonaniu wszystkich warstw nie ma praktycznego dojścia. Znaczenie ma również sposób łączenia poszczególnych części. Przy montażu powinno się zachować zgodność elementów i nie próbować kompensować różnic wymiarowych przypadkowymi rozwiązaniami.
Przed zakryciem przewodów przydaje się dokładna kontrola utworzonych prac. Widać wtedy, czy wszystkie połączenia zostały zrobione w zgodzie z założeniami, czy rury znajdują się na odpowiednim poziomie i czy zaplanowany przebieg instalacji został zachowany. W przypadku kanalizacji prowadzonej pod ziemią jest to zwłaszcza ważne, ponieważ po zasypaniu wykopu późniejsza ocena ułożenia przewodów staje się znacznie trudniejsza. Analogicznie wygląda sytuacja przy instalacjach ukrytych w posadzce lub ścianach. Dokumentowanie przebiegu rur może w przyszłości ułatwić prace remontowe, ponieważ umożliwia ograniczyć przypadkowe ingerowanie w miejsca, w których znajdują się przewody. Przydatne jest również zachowanie informacji o zastosowanych średnicach i miejscach rozgałęzień. Takie dane mają znaczenie wówczas, gdy po kilku latach trzeba zmienić fragment instalacji albo znaleźć miejsce występowania kłopotu. Właściwe rozmieszczenie rur i akcesoriów pozostaje więc związane nie tylko i wyłącznie z samym montażem, lecz też z późniejszą możliwością rozpoznania konstrukcji całego układu.
Warto sprawdzić: pokrywy kanalizacyjne.
